Zarys wspólnoty

WSPÓLNOTA JEZUSA KSIĘCIA POKOJU

Zarys wspólnoty (na dzień 23.02.2017r.)

 

TOŻSAMOŚĆ WSPÓLNOTY

Charyzmat

Charyzmat wspólnoty jest jej duchowym fundamentem, dzięki któremu jej członkowie w szczególny sposób wrastają w uświęceniu siebie i świata. Innymi słowy charyzmat nadaje wspólnocie jej wyjątkowy charakter w drodze do Boga oraz w służbie Kościołowi i światu.

Sam Bóg, miłosierny Ojciec powołując tą wspólnotę w ramach Kościoła rzymsko-katolickiego daje jej szczególną drogę życia, rodzi ją, wychowuje i kształtuje wedle swego upodobania. Z tego względu wspólnota powinna iść za strumieniem łaski który ją zapoczątkował i zawsze będzie odnawiał.

Charyzmat jest zatem darem i jest rozpoznawany i pogłębiany przez modlitwę. Ponieważ jest darem Boga nie może być odrzucony ale tylko rozeznawany przez wspólnotę.

Wspólnota Jezusa Księcia Pokoju wywodzi się z owoców ewangelizacji w Parafii św. Antoniego w Pile prowadzonej przez Braci Mniejszych Kapucynów. Od swych początków członkowie spotkań ewangelizacyjnych rozpoznawali Boga w radosnym uwielbieniu i pogłębianiu prawd wiary przez wykłady i spotkania w grupach. Pragnąc nadal iść tą drogą nawrócenia, dzięki łasce, wielu z nich odczuwało pragnienie przynależności do wspólnoty chrześcijańskiej. Tak ukształtowała się wspólnota i jej charyzmat.

Charyzmat Wspólnoty Jezusa Księcia Pokoju realizowany jest przez:

  • przyjmowanie łaski Bożego pokoju i budowanie szeroko rozumianego pokoju (we własnym sercu, we wspólnocie i na zewnątrz) na drodze prostoty i pokory – “dziecięcego” zaufania.
  • radosne uwielbienie i otwarcie na dary i charyzmaty Ducha Świętego w szkole Maryi – Oblubienicy Ducha Świętego 1)
  • słuchanie Słowa Bożego – formacja biblijna
  • troska i wspieranie siebie nawzajem – małe grupy domowe i diakonie
  • dzielenie się wiarą przez ewangelizację
  • dyspozycyjność w służbie Kościołowi

1)  W szkole Maryi, to znaczy w kształtowaniu cnót chrześcijańskich i przynoszeniu owoców życia według Ducha Świętego tj.: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, opanowanie, dobroć, wierność, łagodność (Ga 5, 22-23)


Nazwa

Nazwa wspólnoty jest określeniem jej źródła, które zapoczątkowało jej istnienie oraz wyraża jej charakter.

  • Wspólnota Jezusa – gdyż wierzymy, iż było to Jego pragnieniem, aby wspólnota  powstała oraz że On jest jej założycielem i opiekunem. W tej wspólnocie pragniemy iść za Jezusem jak uczniowie.
  • Księcia Pokoju – (por. Iz 9,5) to określenie Mesjasza z Księgi Izajasza odnosiło się do Dzieciątka Jezus – droga wspólnoty ma być drogą pokory i pokoju, dziecięcej ufności i zawierzenia Bogu Ojcu.

Cel

Celem wspólnoty jest realizowanie przykazania miłości, aby stać się umiłowanym uczniem Jezusa. Wspólnota jest zatem:

  • Szkołą miłości objawionej przez Jezusa
  • Szkołą miłości do Boga
  • Szkołą miłości bliźniego
  • Szkołą ewangelicznej miłości samego siebie

 

Misja

Misją wspólnoty jest realizowanie miłości wewnątrz i na zewnątrz wspólnoty (szczególnie wobec zagubionych, pomoc i ewangelizacja). Największym wyrazem miłości jest przyprowadzenie innych do Źródła miłości, do Boga i czynienie uczniów.

 

FORMACJA

Klucz formacji

Realizując charyzmat chcemy wzrastać do realizacji naszych celów i misji według ważnego klucza który tworzą cnoty teologalne:

Wiara  – wzmacniana przez:

  • Słowo Boże
  • Naukę Kościoła

Nadzieja – budowana przez:

  • Uwielbienie i charyzmaty
  • Pokutę (życie i sakramenty)

Miłość – rozpalana przez:

  • Eucharystię
  • Adorację Najświętszego Sakramentu
  • Caritas – czynną miłość
  • Agapae – świętowanie

 

Podstawowa formacja odbywa się w grupach, drugim niezależnym elementem są spotkania ogólne. Elementem formacji są także rekolekcje, dni skupienia, nabożeństwa, ewangelizacja i przede wszystkim troska o życie sakramentalne.

 

Formacja w grupach

Formacja początkowa w grupach trwa ok 5 lat w zależności od tempa wzrostu grupy. Realizowana jest według przyjętego 5 letniego schematu. Spotkania odbywają się na podstawie materiałów formacyjnych wspólnoty według określonych zasad pracy w grupach. Przewidziana jest m.in. wspólna modlitwa, praca ze Słowem Bożym, dzielenie się życiem z wiary. Po formacji początkowej osoby powinny już poznać swoje obdarowania i kierunek rozwoju, dlatego mogą przejść do formacji w innej grupie tematycznej czy diakonii.

Grupa tematyczna – to grupa która łączy osoby po formacji początkowej na dalszej drodze formacji w konkretnym kierunku, np. biblijna, małżeńska, teologiczna, itp. (nie można jednak tworzyć grup alternatywnych do ewangelizacji, diakonii czy posług np. modlitwy wstawienniczej lub nowych, które mogłyby być diakoniami (np.: miłosierdzia, która może być diakonią pomocy charytatywnej, ale nie grupą.)

 

Formacja ogólna

Jest ona realizowana podczas ogólnych spotkań w ramach konferencji. Tematy konferencji wybierane są pod koniec roku na cały kolejny rok przez lidera i radnych oraz przy konsultacji z innymi członkami wspólnoty, po wcześniejszym głębszym rozeznaniu kierunku rozwoju wspólnoty, jej potrzeb, słabych i silnych stron. Wybrane tematy powinny być omówione z kapłanem prowadzącym wspólnotę.

 

Ewangelizacja

Wspólnota z racji charyzmatu i misji prowadzi ewangelizację w duchu nowej ewangelizacji. Jest ona ważną częścią wspólnoty i realizowana jest poprzez prowadzenie przeróżnych akcji, dzieł, kursów (szczególnie Kurs Alfa czy Seminarium Wiary) i innych.

Ewangelizacja (oraz każda forma służby Bogu i człowiekowi) to także najlepsza forma wzrostu duchowego dla uczestników wspólnoty oraz możliwość rozwoju talentów i charyzmatów. Jest i powinna być ważną częścią wspólnoty. Należy pamiętać o formacji członków wspólnoty do wykonywania tych dzieł ewangelizacyjnych.

 

SCHEMAT ŻYCIA WSPÓLNY

Spotkania ogólne

Odbywają się w sali Jezusa Księcia Pokoju, w parafii św. Antoniego w Pile. Rozpoczynają się o godz. 19.00, a kończą ok. godz. 20.30

Plan spotkań ogólnych:

 

1,4 i 5 Czwartek miesiąca

  • 19.00 – Spotkanie modlitewne/uwielbienie
  • 19.50 – konferencja tematyczna

 

2 Czwartek miesiąca

  • 19.00 – Eucharystia w kościele
  • 20.10 – Agapa

 

3 Czwartek miesiąca

  • 19.00 – adoracja Najświętszego Sakramentu
  • 19.50 – spotkanie w grupach domowych w salkach parafialnych

 

Spotkania w grupach

Odbywają się 2 razy w miesiącu. Jedno spotkanie w domu jednego z członków grupy (dobrowolność wyboru) drugie w 3 czwartek miesiąca w salkach parafialnych.

 

STOPNIE PRZYNALEŻNOŚCI – CZŁONKOSTWA

Wspólnota Jezusa Księcia Pokoju jest wg nazwy wspólnotą Jezusa. Kiedy nasz Pan przebywał na ziemi gromadzili się wokół Niego liczni ludzie pragnący bardziej lub mniej żyć według Jego nauk. Byli tacy którzy przychodzili po uzdrowienie i odchodzili, byli i Ci którzy chcieli poznać Jego naukę, ale jeszcze nosili w sercu wątpliwości, i wielu, wielu innych. Byli i tacy, uczniowie, którzy pragnęli żyć jak Jezus i być blisko Niego, być jego wiernymi uczniami i przyjaciółmi. Choć to bardzo ogólny schemat, jednak czerpiąc z tego obrazu ewangelicznego wspólnota dzieli swych członków na trzy stopnie przynależności (zob. Tabela 1):

Sympatycy

Mogą być nimi wszyscy, którzy pragną modlić się w duchu wspólnoty na spotkaniach ogólnych. Ta forma uczestnictwa we wspólnocie jest czasowa, aż do momentu zostania uczestnikiem lub opuszczenia spotkań. Czas na decyzję jest określany indywidualnie i będzie skonsultowany z opiekunem sympatyków i/lub liderem.

Uczestnicy

Każdy kto pragnie zostać częścią wspólnoty zostaje –  wedle rozeznania lidera i radnych – włączony do grona uczestników wspólnoty i dołączony do grupy domowej, przyjmując na siebie określone obowiązki, ale także zyskuje dodatkowe możliwości rozwoju duchowego. Wybór odpowiedniej grupy domowej dla uczestnika lider omawia z animatorami grup.

Uczestnik grupy zobowiązany jest do przestrzegania zasad grupy (powinny być ustalone na spotkaniach) oraz do obecności na spotkaniach.

Uczniowie

Ci spośród uczestników, którzy przez dłuższy czas żyjąc we wspólnocie wzrastali duchowo i pragną bardziej służyć swoimi darami mogą zostać Uczniami. Decyzję tę podejmuje lider i radni oraz animator grupy danego uczestnika. Tworzą oni Dużą Radę Wspólnoty.

Tabela 1

Sympatyk Uczestnik Uczeń
  • Może być każdy nawet z innej wspólnoty
  • Spotkania cotygodniowe lub rzadziej
  • Zaangażowanie w niektóre akcje wspólnoty
  • Spotkania cotygodniowe
  • Spotkania w grupie domowej (na początek raz na dwa tyg.)
  • Możliwość zaangażowania we wszystkie akcje wspólnoty i w diakonie
  • Mocne postanowienie uczestnictwa w dniach skupienia czy rekolekcjach wspólnoty
  • Konkretna troska o własny wzrost duchowy
  • Materialne i duchowe wspieranie wspólnoty
Jak uczestnik i dodatkowo:

  • Osoby które nie należą do innych wspólnot
  • Gotowość zaangażowania we wszystkie zadania wspólnoty
  • Uczestnictwo w dniach skupienia czy rekolekcjach
  • Posługa w jednej służbie/diakonii
  • Możliwość dodatkowych  spotkań
  • Regularne czytanie Słowa Bożego
  • Świadectwo życia z Bogiem
  • Pogłębione życie duchowe
  • Osobiste studium lektury duchowej
  • W miarę możliwości: stały spowiednik i kierownik duchowy.
  • Możliwość zostania animatorem.
  • Spotkania w ramach Dużej Rady Wspólnoty

 

Osoby, które długotrwale i bez ważnego powodu zaniedbują obowiązki wynikające z przynależności do grona uczestników lub uczniów mogą zostać przez Radę odsunięte od posług, grup czy odpowiedzialności.

 

FUNKCJE, DIAKONIE I POSŁUGI

Rada wspólnoty

Lider i Radni tworzą Radę Wspólnoty.

Duża rada wspólnoty

Lider i wszyscy uczniowie tworzą Dużą Radę Wspólnoty. Spotkania w tym gronie powinny  odbywać się raz na pół roku lub częściej w razie potrzeby przy podejmowaniu ważnych decyzji.

Kapłan odpowiedzialny za wspólnotę

Odpowiada za rozwój duchowy wspólnoty i trwanie w nauce Kościoła oraz pomaga realizować charyzmat, cele i misję wspólnoty. Uczestniczy w spotkaniach Rady, pomaga w podejmowaniu decyzji. Ma prawo podejmować decyzje w zakresie rozwoju duchowego wspólnoty i jej uczestnictwa w życiu Kościoła, gdy zachodzi taka potrzeba, w dialogu z Radą wspólnoty.

Lider

Głównym odpowiedzialnym za wspólnotę jest jej lider. Wybierany spośród uczniów większością głosów przez wspólnotę (uczestników i uczniów) i zatwierdzony przez kapłana prowadzącego wspólnotę i/lub proboszcza. Lider wybierany jest na okres bezterminowy. Jego kadencja kończy się gdy: sam o to poprosi po głębokim rozeznaniu, lub gdy wspólnota poprzez animatorów i innych uczniów widzi taką potrzebę i rozezna to z kapłanem prowadzącym i/lub proboszczem.

Lider podejmuje większość decyzji dotyczących życia i funkcjonowanie wspólnoty. Jednak te decyzje które znacznie wpływają na jej funkcjonowanie musi omówić z radnymi oraz z kapłanem odpowiedzialnym za wspólnotę i uzyskać ich pozytywną opinię. Najważniejsze decyzje podejmowane są w gronie uczniów.

Radni

Wspólnota ma 2 (lub więcej) radnych wybieranych przez lidera i kapłana prowadzącego wspólnotę spośród uczniów po konsultacjach z nimi. Ich kadencja jest niezależna od kadencji lidera. Nie powinni być jednak zmieniani przed 3 rokiem współpracy z liderem. Zmiana radnych może wynikać z ich własnej prośby, z prośby lidera lub innych uczniów i kapłana dla lepszego funkcjonowania wspólnoty.

Radni pełnią funkcję doradczą, zastępują lidera gdy jest nieobecny, mogą podejmować decyzje pod nieobecność lidera zgodnie z  kierunkiem który z liderem wybrali.

Radni spotykają się z liderem w celu podejmowania decyzji wiążących dla wspólnoty tak często jak jest to potrzebne. Sugeruje się aby po każdym spotkaniu ogólnym mieli możliwość krótkiego spotkania.

Animatorzy

Animatorzy to uczniowie, którzy są odpowiedzialni za prowadzenie i formację grup domowych i niektórych diakonii. Ponieważ są odpowiedzialni za innych, są szczególnie wezwani do modlitwy i życia wiarą.

Animatorzy dbają o własny rozwój duchowy i formację do posługi w grupach czy diakoniach. Starają się animować grupę i przez własne świadectwo i wcześniejsze przygotowanie wprowadzają ją w kolejne tematy. Animator dba także o rozwój duchowy powierzonych sobie osób w grupie, także o porządek spotkania jak i ich częstotliwość.

Diakonie

Diakonie są służebną częścią wspólnoty. Ponieważ pełnią różne funkcje mają też różne sposoby funkcjonowania.

Diakonie we wspólnocie:

  • animacji modlitwy charyzmatycznej
  • muzyczna/uwielbienia
  • modlitwy ochronnej
  • modlitwy wstawienniczej
  • animatorów grup domowych
  • organizacyjno – porządkowa

 

Przez Radę Wspólnoty (przy konsultacji innych animatorów) wybierani są:

  • Animatorzy grup domowych
  • Animator diakonii muzycznej/ uwielbienia
  • Animator diakonii modlitwy ochronnej
  • Animator diakonii modlitwy wstawienniczej
  • Animator uwielbienia/animacji modlitwy charyzmatycznej

 

Spotkania własne diakonii powinny odbywać się systematycznie najlepiej raz na miesiąc.

Spotkania Animatorów grup domowych oraz Animatorów wszystkich diakonii z kapłanem prowadzącym i Radą Wspólnoty powinny odbywać się nie rzadziej niż raz na 2 m-ce.

Odpowiedzialny za diakonię organizacyjno-porządkową nie jest animatorem lecz odpowiedzialnym, gdyż diakonia ta nie ma osobnej formacji, ale może mieć spotkania organizacyjne. Odpowiedzialny wybierany jest przez członków diakonii raz na rok z możliwością reelekcji. Zatwierdza go lider.

 

Posługi

Posługi, zazwyczaj jedno lub dwuosobowe, które wspólnota rozezna za potrzebne we wspólnocie, są rozdzielane przez lidera, np. skarbnik, opieka nad dziećmi, witanie gości, opieka nad sympatykami (tu sugerowany uczeń), liturgiczna, itp. Posługi zasadniczo nie potrzebują dodatkowej formacji.

 

Skarbnik, ofiary i wydatki

Posługę skarbnika wspólnoty powinien pełnić uczeń, osoba odpowiedzialna i budząca zaufanie wspólnoty. Lider i Radni decydują o wydatkach. Ofiary na funkcjonowanie wspólnoty zbierane są w czasie Mszy św. we wspólnocie. Można także je składać na każdym spotkaniu wspólnoty na ręce skarbnika bądź do odpowiedniej puszki. Wydatki wspólnoty to m.in.: ewangelizacja, pomoc charytatywna, ofiara na parafię, pomoc dla uczestników wspólnoty, oszczędności na rekolekcje, agapy, opieka nad dziećmi i inne.